ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Στην καθομιλουμένη είναι το «ποντίκι» του χεριού, ενώ συχνά αποκαλείται και μυς εντυπωσιασμού. Ο δικέφαλος βραχιόνιος μυς έχει δύο κεφαλές που εμφανίζονται ως προεξοχές όταν συσπάται, οι οποίες του δίνουν το χαρακτηριστικό του σχήμα. Η μακρά του κεφαλή περιγράφεται ως ένα  ισχυρό «κορδόνι», λεπτό και μακρύ, που ενδοαρθρικά προσφύεται στην «κούπα» του ώμου, στο γληνοειδές.

Μαζί με τους τένοντες που σχηματίζουν το στροφικό πέταλο (υποπλάτιο, υπερακάνθιο, υπακάνθιο και ελάσσονα στρογγυλό) λειτουργεί αδιάκοπα καθώς λαμβάνει μέρος σε κάθε κίνηση του ώμου. Η ανατομική του θέση και η «σύνδεσή» του με στροφικό πέταλο, και ιδίως με τον υπερακάνθιο τον οποίο διαπερνά, σημαίνει ότι τενοντίτιδά του σπάνια αποτελεί μεμονωμένη πάθηση· συνήθως συνοδεύει παθήσεις όπως το σύνδρομο πρόσκρουσης, τη γενικότερη φλεγμονή στο στροφικό πέταλο, την αρθρίτιδα ή τη χρόνια αστάθεια στον ώμο.

ΠΟΙΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ;
Οι φλεγμονές στον τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου οφείλονται κυρίως στον εκφυλισμό του όσο τα χρόνια περνούν. Εάν υπάρχει και καταπόνηση των χεριών εξαιτίας των επαναλαμβανόμενων κινήσεων πάνω από το ύψος του ώμου τότε είναι ακόμα πιο πιθανό να κάνουν την εμφάνισή τους.

Μιας και η μακρά κεφαλή του δικεφάλου ανεξάρτητα από τη χρήση του μυός γλιστρά μέσα στη «θήκη» της (έλυτρο) σε οποιαδήποτε κίνηση του ώμου, τα συμπτώματα της τενοντίτιδας είναι ευαισθησία στον τένοντα κατά την ψηλάφηση, πόνος κατά την κάμψη του αγκώνα υπό αντίσταση και πόνος κατά τον πρηνισμό (τη στροφή του χεριού ώστε η παλάμη να είναι προς τα κάτω).

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;
Για να κάνει τη διάγνωση ο ορθοπεδικός, αφού πάρει λεπτομερές ιστορικό, θα εξετάσει τον ώμο του ασθενούς ώστε να δει το εύρος των κινήσεων που κάνει, τη δύναμή του αλλά και σημάδια αστάθειας. Ειδικά κλινικά τεστ θα δείξουν πόσο λειτουργικός είναι ο δικέφαλος μυς στο χέρι που υπάρχει το πρόβλημα. Η ακτινογραφία, αν και απεικονίζει μόνο τα κόκαλα, θα δείξει αν υπάρχουν άλλα προβλήματα στην άρθρωση, ενώ η μαγνητική τομογραφία θα δείξει τον τένοντα με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, όπως και στην τενοντίτιδα στροφικού πετάλου, η αντιμετώπιση είναι συντηρητική με ξεκούραση, φαρμακευτική αγωγή, ανάρτηση ώμου, παγοθεραπεία, εγχύσεις κορτιζόνης, και φυσικοθεραπεία μετά το πέρας της οξείας φάσης της νόσου. Σε περιπτώσεις, όμως, συνεχών υποτροπών, αποτυχίας της συντηρητικής αγωγής, και συνοδών προβλημάτων στον ώμο που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής, τότε προτείνεται η χειρουργική-αρθροσκοπική αντιμετώπιση.

Εάν ο ασθενής είναι νέος και υψηλών λειτουργικών απαιτήσεων επιλέγεται η καθήλωση του τένοντα στο βραχιόνιο με μία «άγκυρα» (τενοντόδεση). Εναλλακτικό είδος αρθροσκοπικής επέμβασης, κυρίως σε βαριάς μορφής τενοντίτιδες, είναι η τενοντοτομή, δηλαδή το κόψιμο του τένοντα.

Μετεγχειρητικά ο ασθενής μπορεί να χρησιμοποιήσει αμέσως το χέρι του για βασικές καθημερινές δραστηριότητες. Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης θα επαναφέρουν την κινητικότητα στον ώμο, ενώ συνήθως στους αθλητές συστήνεται να περιορίσουν τις δραστηριότητές τους μετά το χειρουργείο.

Άλλες Υπηρεσίες

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
© Copyright 2019 Minisco.gr | Designed & Developed by Norder Media Solutions. Running on i-Flexible CMS